Vrijdag stond een dag kunstaasvissen met een vismaat uit Limburg op de planning. Met het ov kwam hij deze kant op, bepakt en bezakt. Zo troffen we elkaar op het CS en gingen we op weg naar geschikt viswater. Onze planning gaf aan dat we eerst langs het kanaal zouden gaan, en na een korte etenspauze verder in plaatselijke coltuurwatertjes de snoek van wat kunstaas proberen te voorzien. Zomer's loop ik met veel plezier een stuk kanaal af tussen 2 bruggen, om deze aan de overzijde ook weer af te vissen tijdens de terugweg naar het beginpunt. Zo ook Vrijdag. Het kanaal is zomer goed voor een stuk of 20 baarzen op een dag, maar vandaag was het na een enkele tik op de plug na, niet veel. Ook de snoekbaars liet het hier afweten. Op het eindpunt wilde ik nog wel even gaan verticalen. Bruggen doen het in de regel toch altijd wel goed, en via een betonnen muurtje valt mooi langs de houten palen af te vissen. Extra stroming door de versmalling in het kanaal maakt het geheel compleet. Niet alleen voor de roofvis, ook voor de karper bied dit een lekker beschutte winterplek. Dit bleek wel uit het feit dat ik na enige tijd met een lekker kromme 5grammer in mijn handen stond. Eerst het idee van een plastic zak aan de haak, bij nader inzien kwam er toch een echte staart naar boven. Schubkarper op het kanaal, niet verkeerd. Een pondje of 16 moet hij zijn geweest, want net als andere grote vissen op zo'n licht hengeltje is het geven of nemen. Echt veel druk valt er meestal niet te zetten, en ook een haak vastslaan in een harde bek is er niet echt bij.
Helaas, deze vis loste ik. Mijn vismaat en ik achterlatend met een glimlach op ons gezicht. Niet iets wat je dagelijks overkomt een karper haken op een shadje -en dan waarschijnlijk ook in de bek-, zeker niet als we op hetzelfde kanaal van de zomer 3x24u hebben gevist zonder ook maar een enkele piep op de electronische beetmelders.
Na een korte lunchpauze met heerlijke warme kaas- en kroket-broodjes reden we door naar de wateren die onze middag moesten redden. Een snoekje zou er hier op zijn minst nog wel in moeten zitten. Daar aangekomen mis ik echter iets...

Stom stom stom, mijn spoeltje met nylon vergeten tijdens het wisselen van nylon naar gevlochten lijn voor het kanaalvissen. Nu met wat harder vechtende snoeken kwam deze weer perfect van pas, om het maar niet te hebben over het niet geringe bedrag van 1 zo'n spoeltje...
Mijn vismaat Marco kreeg vrijwel direct een mooie volger op een Salmo Jointed Whitefish die hij viste op een wat zwaardere spinhengel. Hier zou het echter bij blijven. Enkele kilometers wandelen later zou niets meer op de kant brengen, gezien we toch een behoorlijke partij water af hebben kunnen vissen. Ach, daarnaast draait het niet alleen om de vis. Dat bleek wel uit de nabespreking in het plaatselijke cafetaria onder het genot van een frietje speciaal. Plezier hebben we gehad, en elkaar weer helemaal op de hoogte gebracht van alle feiten. Zeker als het weer dan nog eens mee zat mogen we niet klagen!